عسلویه کجاست؟
عسلویه شهری از توابع شهرستان کنگان و یک منطقه عظیم صنعتی از توابع استان بوشهر در جنوب ایران است. این منطقه در 12 کیلومتری شرق روستای نخل تقی و در 7 کیلومتری روستای بیدخون و در کرانه خلیج فارس واقع شدهاست. عسلويه در شرق استان بوشهر در حاشیه خلیج فارس در ۳۰۰ کیلومتری شرق بندر بوشهر و در ۴۲۰ کیلومتری غرب شهرستان بندر لنگه و در۵۷۰ کیلومتری غرب بندر عباس واقع است و حدود ۱۰۰ کیلومتر با حوزه گاز پارس جنوبی که در میان خلیج فارس واقع شده، فاصله دارد.
منطقه عسلویه از نظر شرایط اقلیمی و جغرافیایی دارای عرض جغرافیایی 27 و طول جغرافیایی 52 درجه است كه پوشش گیاهی متوسط و پراكنده با برخی اراضی انبوه نخل و درختچههای حرا دارد. موقعیت مورد نظر برای منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس مزایای قابل توجهی دارد، از جمله:
کمترین فاصله ممکن با میدان گاز پارس جنوبی
وجود فرودگاهی که در زمان ساخت و ساز میتواند سرویس مناسبی به عنوان فرودگاه بینالمللی استقرار یابد
دسترسی مستقیم به آب دریا
عمق مناسب سواحل از نظر بندری
برخورداري از شبکههای تأسیسات زیرساختی شریانهای ارتباطی فرامنطقهای
وجود نیروی کار بالقوه در شهرها و روستاهای اطراف
طبیعت سرسبز و وجود چشم اندازهای طبیعی زیبا
اين منطقه دارای واحدهای عظیم و پرشمار پتروشیمی و پالایشی است و با تعطيلي فرودگاه قدیم، فرودگاه جدید با نام خلیج فارس در ۳۵ کیلومتری شرق عسلویه احداث و مورد استفاده قرارگرفت.
عسلویه معروفترین بخش منطقه ویژه اقتصادی پارس است که هر ساله شاهد حضور تعداد قابل توجهی از افراد جویای کار است. جمعیت بومی منطقه عسلویه حدود ۳۰۰ نفر است که بیشتر آنها اهل سنت هستند.
عسلویه مهمترین پایگاه اقتصادی ایران و بزرگترین منطقه تولید انرژی جهان است كه در طول 12 سال همت و تلاش، دهكدهای دور افتاده را به نامآورترین شهر تولید گاز تبدیل كرده است كه دیدن آن افتخار را بر هر ایرانی ارزانی میدارد
منطقه ويژه اقتصادي پارس جنوبی
منطقه ويژه اقتصادي پارس جنوبی نام یک منطقه گازی در خلیج فارس است كه در سال 1377 تاسيس شده است.
این منطقه گازی حوزه مشترکی است میان ایران و قطر. قطر از سال ۱۹۹۲ (۱۳۷۱) احداث زیربناهای لازم برای بهرهبرداری از این حوزه و صادرات گاز را آغاز کرده است.
ميدان گازي پارس جنوبي يكي از بزرگترين منابع گازي جهان است كه روي خط مرزي مشترك ايران و قطر در خليج فارس قرار دارد و يكي از اصليترين منابع انرژي كشور به شمار ميرود.
مساحت اين ميدان 9700 كيلومتر مربع است كه سهم متعلق به ايران 3700 كيلومتر مربع وسعت دارد.
ذخيره گاز اين بخش از ميدان 14 تريليون متر مكعب گاز به همراه 18 ميليارد بشكه ميعانات گازي است كه حدود 8 درصد از كل گاز دنيا و نزديك به نيمي از ذخاير گاز كشور را شامل ميشود.
توسعه ميدان گازي پارس جنوبي به منظور تأمين تقاضاي روبه رشد گاز طبيعي، تزريق به ميادين نفتي، صادرات گاز و ميعانات گازي به عنوان خوراك پتروشيمي صورت ميپذيرد.
بدينترتيب بنادر عسلويه و تمبك در 270 و 220 كيلومتري جنوب شرقي بوشهر به عنوان منطقه ساحلي براي ايجاد تأسيسات خشكي و توسعه مرحلهاي اين ميدان انتخاب شدهاند.
باتوجه به اينكه اين منطقه در مرز استان هرمزگان و بوشهر و در مركز سواحل خليج فارس، نزديكترين نقطه به ميدان گازي پارس جنوبي قراردارد، داراي وضعيت سوقالجيشي خاصي است كه ميتواند مبناي جذب و نگهداشت سرمايه در منطقه باشد.
منطقه ويژه اقتصادي انرژي پارس در سال 1377 به منظور ايجاد تأسيسات پالايشگاهي و انجام فعاليتهاي گوناگون پاييندستي و بالادستي صنعت نفت و گاز و پتروشيمي و همچنين انجام عمليات پشتيباني و خدماتي به موجب مصوبه هيئت وزيران تأسيس شد.
اين منطقه از غرب به روستاي شيرينو، از جنوب به خليجفارس، از شمال به دامنه سلسله جبال زاگرس و از شرق به روستاي چاه مبارك محدود ميشود.
فازهاي در حال توسعه ميدان گازي پارس جنوبي عموماً مشتمل بر تأسيسات دريايي، خطوط انتقال توليدات به خشكي، تأسيسات ساحلي، خطوط لوله انتقال گاز به شبكههاي سراسري و همچنين تأسيسات صادراتي جهت صادرات ميعانات گازي، LPG و گوگرد ميباشد.